Route 1: leen het in plaats van het te houden
Dit is de eenvoudigste route en tegelijk de minst gebruikte. Spreek met het merk af dat je het product te leen, waarbij het eigendom bij de ander blijft (in bruikleen) krijgt voor de opname en het daarna terugstuurt. De eigendomsoverdracht blijft dan uit, en daarmee blijven vermogen én inkomen eveneens uit.
Merken kennen deze werkwijze al: bij horloges, sieraden en designerkleding is bruikleen de standaard. Bij cosmetica en elektronica gaat men er meestal van uit dat je het houdt — terwijl een verzoek om bruikleen zelden op bezwaar stuit.
Wat je vastlegt: één regel in de mailwisseling of het contract dat het product in bruikleen wordt verstrekt voor de duur van de productie, met retourzending daarna. Bewaar het verzendbewijs van de retour. Daarmee heb je het complete dossier.
Route 2: geef het door aan je publiek
Ontvang je het product wel in eigendom, geef het dan weg via een winactie. De ontvangst telt als opbrengst tegen marktwaarde, en het weggeven telt als marketingkosten tegen diezelfde waarde. Per saldo kom je op nul uit.
Daar komt een tweede voordeel bij: een winactie levert bereik en betrokkenheid op, wat de waarde van je kanaal voor het volgende merk verhoogt. Je zet een fiscale post om in een groeimiddel.
Wat je vastlegt: de ontvangstwaarde, de actie waarin je het weggaf, en aan wie het is verzonden. Een screenshot van de post en het verzendbewijs volstaan.
Route 3: vraag geld in plaats van spullen
Stel voor om het honorarium te verhogen en zelf te kopen wat je nodig hebt. Dan ontvang je een bedrag dat je gewoon factureert, en koop je de apparatuur of producten als zakelijke uitgave die je aftrekt en waarvan je de btw terugvraagt.
Deze route verdient de voorkeur zodra het om bedragen boven de paar honderd euro gaat. Je kiest zelf wat je koopt, je hebt een factuur op naam, en de discussie over waardering vervalt volledig.
Een praktische formulering richting het merk: het honorarium met het bedrag van het product verhogen, waarbij je het product zelf aanschaft en in de content verwerkt. Voor het merk verandert er niets aan de kosten.
Route 4: ontvang het via je BV
Werk je via een vennootschap, dan komt het product binnen als bedrijfsmiddel of voorraad in plaats van als privé-inkomen. Gebruik je het zakelijk, dan schrijf je erop af. Geef je het weg in een actie, dan zijn het marketingkosten. Verkoop je het door, dan is de opbrengst omzet.
Deze route komt vanzelf in beeld zodra je kanaal richting de zes cijfers groeit. Zie het omslagpunt naar de BV voor de rekensom.
Wat je doet met wat al binnen is
Heb je de afgelopen jaren pakketten ontvangen die buiten je aangifte bleven, dan bestaat daarvoor een nette route: de vrijwillige verbetering. Je meldt je uit eigen beweging en corrigeert de aangiften. Dat leidt tot een lagere boete dan wanneer de Belastingdienst het zelf constateert, en bij tijdige melding blijft het vaak bij de belasting plus rente.
Praktisch begin je met een reconstructie van wat je ontving, gewaardeerd op de prijs van dat moment. Daar staan de kosten uit dezelfde jaren tegenover — apparatuur, software, reizen — die vaak een aanzienlijk deel van die bijtelling opvangen. In veel gevallen valt de uitkomst lager uit dan verwacht.
Laat die reconstructie doorrekenen voordat je meldt, zodat je weet waar je aan begint.
Wat je vanaf morgen anders doet
Zet in je standaardantwoord aan merken één zin over hoe je met producten omgaat: bruikleen met retour, of doorgeven aan je publiek, of een verhoogd honorarium. Daarmee is de vraag beantwoord voordat hij ontstaat, en oog je professioneel richting de partij die je betaalt.
Twee stappen verder
Verder in dezelfde lijn: Gratis producten en PR-pakketten en Auto en reiskosten voor creators.